Leer is die enigste materiaal in die meeste laserswinkel wat eens lewendig was, en dit gedra nog steeds so.
ʼN Vel is nie 'n vervaardigde blad nie. Die dikte verander soos jy van die ruggraat na die maag beweeg. Korreldigtheid, vetinhoud en veselstruktuur verskuif almal oor dieselfde stuk. Tweevelle van dieselfde tannery kan verskillend op dieselfde lêer reageer.
Hierdie wisselvalligheid is die hele verhaal van leerlasersnyery. Die masjien weet nie daarvan nie, en die sagteware kan nie daarvoor kompenseer nie, dus moet die bediener die proses op die werklike materiaal voor hom vasstel.
Die beloning is die moeite werd. Lasersnying verseël die rand van leer terwyl dit dit skei, sodat die sny nie rafel nie en nie die afwerking benodig wat meganiese snyery vereis nie. Vir dun strope, ingewikkelde vorms en klein herhalende dele produseer die laser resultate wat stanssnyery sukkel om te bereik.
Maar leer brand ook sigbaarder as byna enige ander materiaal. 'n Instelling wat effens te warm is, vertraag nie net die werk nie; dit verkleur die produk permanent.
Voordat enige parameter oorweeg word, bepaal die leer self die meeste van die uitkoms. Twee kategorieë domineer die handel, en hulle gedraag baie verskillend onder 'n CO₂-straal.
Plantaangemaakte leer word met plantafgeleide middels verloof. Dit is stewig, neem gravering met sterk donker kontras goed op, en brand na 'n warm bruin tint wat baie handwerkprodukte doelbewus gebruik. Gordels, beursies, lapies en geëgte produkte is gewoonlik plantaangemaak.
Chroomverloofde leer word met chroomoute verloof. Dit is sagter, meer buigsaam, en domineer klere-, bekledings- en motor-toepassings. Gravering op chroomverloofde leer is minder duidelik, die oppervlak kan 'n klewerige residu vorm, en die chroominhoud maak dampbeheer belangriker.
Oppervlakafwerking tel byna net soveel as verbranding. Geverfde, geoliede, gewasseerde, gecoate en suède-afwerking verander elk hoe die oppervlak hitte absorbeer.
Die laaste ry is ’n harde reël, nie ’n voorkeur nie. Gebonde en sintetiese leers is dikwels PVC-gebaseer, en materiaal wat chloor bevat, vrystel korrosiewe, gevaarlike dampe wat ook die masjien beskadig. Die materiaal se identiteit moet bevestig word voordat enige onbekende materiaal die werkbed bereik.

Leer lei hitte swak, dus bly energie wat aan die oppervlak toegevoer word, naby die oppervlak. Daarom merk leer maklik, en hoekom dieselfde fout hier baie meer sigbaar is as op hout of MDF.
Die veranderlikes wat die resultaat bepaal, is dieselfde wat vir elke materiaal tel, maar hul relatiewe belangrikheid verskuif:
Graveer is waar leer die meeste ander materiale oortref, maar slegs op die regte vel.
Plantaangemaak leer lewer ’n diep, warm kontras wat ’n produkkenmerk op sy eie is eerder as ’n kompromis. Chroom-gemaak leer weerspieël nie daardie effek betroubaar nie, wat hoekom handvervaardigers op plantaangemaak leer vir graveergoedere staatmaak.
Twee reëls beheer die resultaat meer as enige parameterwaarde:
Bly vlak. Kontras op leer kom van die oppervlakbrand, nie van hoe diep die materiaal verwyder word nie. Diep graveer verswak riemtjies en dun panele, en dit verbreed die merk totdat fyn besonderhede toe gaan.
Beslis doelbewus oor die volgorde. Graveer voor verf gee die merk wat die verf opneem en in die voltooide kleur versmelt. Graveer na verf sny deur die kleurlaag en ontbloot die ligter materiaal onder, wat 'n omgekeerde, hoë-kontras-effek produseer. Albei is geldige produk-ontwerpe; hulle is net nie onderling verruilbaar binne een partij nie.
Leerwerk konsentreer drie risiko’s wat maklik onderskat kan word.
Rook. Leer is ’n organiese materiaal wat met chemikalieë behandel is. Chrome-geverfde leer, gelaagde leer en enige sintetiese leer wat PVC bevat, vrystel damp wat by die bron vasgevang en buite uitgevoer of deur gepaste filters gelei moet word. ’n Swak afsuigstelsel laat hierdie damp in die werkswinkel toe.
Vuur. Geoliede, gewasse en stewige afgewerkte leersoorte kan vonk, en leerstof sowel as verkoold materiaal versamel in die bed en pypwerk net soos houtstof doen. Die reël vir leer is dieselfde as vir enige brandbare plaatmateriaal: laat die masjien nooit sonder toesig loop nie, en hou die bed sowel as die afsuigpad skoon.
Materiaalidentiteit. Sintetiese en gebonde leer is dikwels gebaseer op PVC, en sommige gelaagde afwerings is ook so. Aangesien hierdie nie met 'n laser verwerk kan word nie, moet die samestelling bevestig word voordat die materiaal gelaai word, nie daarna nie.
'n Kort voor-joeroutine dek al drie: bevestig die materiaaltipe, kontroleer dat die uitsetting by volle prestasie is, skoon die bed, en verifieer fokus en lugvoorsiening voordat die eerste stuk gesny word.
By dun leer is een ekstra besonderheid wat beplanning vereis. Lugvloei wat sterk genoeg is om rook te verwyder, kan ook die werkstuk optel, dus word ligte materiale gewoonlik meganies plat gehou. Om die materiaal vas te hou, is 'n prosesbesluit, nie 'n operateurvoorkeur nie.
Die meeste leerafval is nie 'n masjienprobleem nie. Dit kom van aanname oor 'n materiaal wat van vel na vel verander.

Leerproduksie is 'n vlakbed-toepassing, en die vereistes is spesifiek.
Werkarea. Lederprodukte wissel van klein toebehore wat uit afsnystukke gesny word tot volledige vel wat vir sakke en bekledingspanele gebruik word. Mingxing Laser bied bedformate in die groottes 6090, 1390, 1610 en 1325 aan, sodat die werkarea aan die werklike grootte van die stukke aangepas kan word eerder as om elke taak op een tafel te dwing.
Krag. Leder is nie ’n digte materiaal nie, dus sny ’n matige kragvlak dit gerus, en die standaard 100 W, 130 W en 150 W konfigurasies dek die verskeidenheid diktes wat vir toebehore, klere en bekleding gebruik word. By leer is die waarde van ’n goed-gekontroleerde kragvoorsiening konsekwentheid eerder as maksimumuitset: gravurekwaliteit hang af van presiese, herhaalbare lae-kraglewering.
Bewegingskwaliteit. Fyn ingeëte besonderhede op leer hang af van 'n stewige, akkurate beweging. Op die X1325-magnetiese swewerplatform lewer 'n lynmotorstelsel vir die X-/Y-as 'n maksimum vinnige reisspoed van tot 1 m/s met 'n herhaalbare posisioneringsakkuraatheid van tot 0,05 mm, wat beide vinnige snyding van groot panele en konsekwente ingeëte van klein besonderhede ondersteun.
Registrasie. Waar dele 'n bestaande patroon, 'n gedrukte oppervlak of die natuurlike graan van die leer moet volg, help 'n kamera-posisioneringsstelsel om elke snyding by die materiaal wat reeds op die bed lê, uit te ly.
Deurset. Vir herhalende leerkomponente soos bande, plakkette en klein panele laat 'n dubbelestraal-konfigurasie twee bewerkings toe om gelyktydig op dieselfde platform te verloop.
Uitneem. Leer produseer 'n klewerige rook en residu, dus moet die uitneemvermoë volgens die materiaal en die werksiklus bepaal word, nie as 'n toebehoortjie behandel nie.
Die bogenoemde konfigurasiedetails is geneem uit die gepubliseerde produk- en tegniese dokumentasie vir die onderskeie modelle. Die finale keuse moet gebaseer word op die stukgrootte, materiaaldiktebereik en daaglikse uitset van die werklike produksie.
Konsekwente leerlaserswerk kom neer op drie besluite wat in die regte volgorde geneem word: identifiseer die leer korrek, stel fokus en energie vir sy werklike dikte, en beheer die rook voordat dit weer op die oppervlak kan rus.
Groenverwerkte leer vir gegraveerde goedere, oppervlakkige gravure eerder as diep verwydering, en skoon, droë lug met behoorlik groot afvoer sal die meeste verbrandings-, verkleurings- en residuproebleme oplos voordat dit die eindproduk bereik.
Vir werkswinkels wat ’n leerreeks bou, is die mees effektiewe volgende stap die eenvoudigste: bou ’n etiketgedrukte verwysingsbiblioteek van afsnystukke van elke vel en afwerking, neem aan wat werk, en hou op om vir dieselfde lesie te betaal vir elke nuwe partjie.
Warm Nuus2026-02-05
2026-02-03
2025-12-01